Kiedy weszła w życie ustawa o niedrogiej opiece zdrowotnej (Affordable Care Act), Republikanie byli z niej bardzo niezadowoleni. Pojawiły się zarzuty, że ustawa jest niezgodna z konstytucją ze względu na indywidualny obowiązek posiadania ubezpieczenia zdrowotnego, który w istocie stanowi, że trzeba mieć ubezpieczenie zdrowotne, w przeciwnym razie grozi kara pieniężna. W rezultacie Republikanie wezwali do uchylenia ustawy. Jednak indywidualny obowiązek posiadania ubezpieczenia był częścią propozycji Fundacji Dziedzictwa z 1989 roku, popartej przez znaczną liczbę Republikanów . Prezydent Obama oficjalnie przyznał, że propozycja Fundacji Dziedzictwa wpłynęła na jego projekt ustawy, co wydaje się nie mieć znaczenia dla współczesnych Republikanów.
Republikanie byli kiedyś bardziej za prawami obywatelskimi
Choć prawdą jest, że prezydent z Partii Demokratycznej sprawował władzę w momencie uchwalenia Ustawy o Prawach Obywatelskich z 1964 roku, wówczas politycy Partii Republikańskiej znacznie chętniej głosowali za ustawami dotyczącymi równości rasowej. W rzeczywistości, patrząc na statystyki, więcej Republikanów głosowało za Ustawą o Prawach Obywatelskich niż Demokratów . Demokraci w Izbie Reprezentantów i Senacie ciężko pracowali, aby zablokować ustawę. Wielu Demokratów odeszło, aby dołączyć do zmieniającej się Partii Republikańskiej po wejściu Ustawy o Prawach Obywatelskich w życie.
Demokraci byli kiedyś bardziej surowi w walce z przestępczością
Choć wielu Demokratów uchodzi za łagodniejszych wobec przestępczości niż ich republikańscy odpowiednicy, istniały czasy, gdy było odwrotnie. W połowie lat 60. przestępczość stanowiła problem ogólnokrajowy, a jej eliminacja stała się centralnym punktem programu Partii Demokratycznej w wyborach w 1964 roku. Rozwiązaniem prezydenta Johnsona była wojna z ubóstwem, mająca na celu powstrzymanie przestępczości u źródła. Trzydzieści lat później Bill Clinton uchwalił ustawę, taką jak Ustawa o kontroli przestępczości z użyciem przemocy i egzekwowaniu prawa z 1994 roku , która przeznaczyła więcej środków na więzienia, doprowadziła do surowszych wyroków i doprowadziła do wzrostu liczby osadzonych w więzieniach o setki tysięcy osób do 1995 roku.
Republikanie mieli tak trudne chwile na Południu, że zmienili swoją strategię
Po uchwaleniu przez prezydenta Johnsona Ustawy o Prawach Obywatelskich z 1964 roku, krajobraz polityczny w Ameryce zmienił się na zawsze. Wcześniej Południem rządzili Demokraci. Kiedy republikanin Barry Goldwater kandydował przeciwko Johnsonowi w 1964 roku, zapisał się w historii, wygrywając w wielu stanach południowych i przegrywając wszędzie indziej. Nixon, kandydując, przyjął strategię Południa, która odrzuciła republikańskie poparcie dla praw obywatelskich na rzecz wartości Południa . Rasistowskie sekty Południa były tak niezadowolone ze zmiany polityki Demokratów, że wiele stanów zmieniło swoje sympatie, a w latach 80. niezachwianie wspierało Partię Republikańską.
Najbardziej znanym rasistowskim politykiem w historii USA był demokrata
Nie ma lepszej charakterystyki George’a Wallace’a niż następujący wers z jego przemówienia inauguracyjnego jako gubernatora Alabamy: „Segregacja teraz, segregacja jutro, segregacja na zawsze”. Demokratyczny gubernator zasłynął również z tego, że poprowadził zastępstwo w budynku szkolnym, aby uniemożliwić dwóm czarnoskórym studentom zapisanie się na Uniwersytet Alabamy. Chociaż Gwardia Narodowa ostatecznie położyła kres zastępstwu Wallace’a, nie powstrzymało go to od dalszego sprzeciwiania się integracji. Później wystartował w dwóch prawyborach prezydenckich, ale przegrał z George’em McGovern i Jimmym Carterem . Ostatecznie zmienił wiele swoich poglądów i przeprosił za wcześniejsze działania.
Republikanie wcześniej wzywali do podwojenia imigracji
Podczas gdy Republikanie opowiadali się za patrolami granicznymi i murami oddzielającymi kraj od Meksyku, w 1960 roku partia miała zupełnie inne podejście. W rzeczywistości program Partii Republikańskiej z 1960 roku kładł szczególny nacisk na znaczenie imigracji. Dla Republikanów imigracja była niezbędna dla rozwoju kraju i byli dumni z faktu, że Stany Zjednoczone przyjęły 32 000 węgierskich uchodźców uciekających przed komunizmem. Program postuluje co najmniej podwojenie rocznej liczby imigrantów przybywających do kraju.
Demokraci promowali obniżkę podatków dla korporacji
W XXI wieku kandydaci Demokratów często głosili postulaty wzrostu podatków, zwłaszcza dla zamożnych Amerykanów i korporacji. Jednak w latach 60. XX wieku Demokraci byli znani z wręcz odwrotnego podejścia. Prezydent Kennedy wprowadził obniżkę podatków dochodowych zarówno dla osób fizycznych, jak i dla korporacji, mając nadzieję na pobudzenie gospodarki. Plan ten zadziałał i doprowadził do 106-miesięcznej ekspansji gospodarczej, najdłuższej w historii kraju do lat 90. XX wieku.
Wielu czarnoskórych wyborców było kiedyś republikanami
Republikanie uwolnili niewolników, więc nie dziwi fakt, że pokolenia Afroamerykanów głosowały na partię po fakcie. W rzeczywistości czarnoskórzy nie mogli oficjalnie uczestniczyć w konwencjach Demokratów aż do 1924 roku . Wybory Franklina Delano Roosevelta i Harry’ego Trumana przekonały wielu czarnoskórych wyborców reformami społecznymi i desegregacją sił zbrojnych, ale ponad jedna trzecia Afroamerykanów nadal głosowała na kandydatów Partii Republikańskiej . To prezydent Johnson przeforsował Ustawę o Prawach Obywatelskich z 1964 roku, co zapewniło mu 94 procent głosów czarnoskórych podczas reelekcji. Johnson podpisał Ustawę o Prawach Wyborczych z 1963 roku w następnym roku, a każdy kandydat Republikanów na prezydenta od tamtej pory uzyskał nie więcej niż 15 procent głosów czarnoskórych.
