Pięć cech, które mogą być wspólne dla kobiet w bardzo wąskim kręgu społecznym.

Niektóre kobiety idą same.

Nie dlatego, że są antyspołeczne.

Nie dlatego, że ma wadę.

Nie dlatego, że nikt ich nie lubi.

Ale dlatego, że są inne.

Nie jest im łatwo zintegrować się z tradycyjną dynamiką kobiecej przyjaźni. Nie lubią powierzchowności. Nie potrzebują ciągłego potwierdzania. Nie tolerują pewnych norm społecznych, które są normalne dla wielu innych osób. A to nieuchronnie sprawia, że są nielicznymi przyjaciółmi… albo wcale.

Ale na początku jest coś ważnego do zrozumienia:

Te cechy nie są wadami. To sposób bycia.

Jeśli rozpoznajesz siebie w nich, wszystko jest w porządku. Potrzebujesz tylko innego rodzaju połączenia.

Poniżej przedstawiamy pięć najczęstszych cech.

1. Są głęboko autentyczni i nie tolerują powierzchowności.

Dla wielu ludzi przyjaźń opiera się na luźnych rozmowach: o pogodzie, ubraniach, mediach społecznościowych, okazjonalnych plotkach, planach, które czasem zostają odwołane. I to jest w porządku.

Jednak niektórym kobietom nie udaje się długo utrzymać tego powierzchownego poziomu.

Potrzebują głębi. Potrzebują rozmów z treścią. Prawdziwych tematów. Szczerych wymian zdań. Kiedy próbują przenieść dialog na ten poziom, często są postrzegani jako „zbyt intensywni” lub „zbyt poważni”.

Następnie stają przed wyborem:

Udawaj zainteresowanie, żeby się dopasować.

Albo bądź autentyczny… nawet jeśli oznacza to bycie samemu.

I wybierają to drugie.

Koszt jest wysoki: mniej kontaktów towarzyskich, mniej zaproszeń, więcej nieporozumień. Korzyści są większe: wewnętrzna spójność.

Wolą samotność niż zdradzanie samych siebie.

2. Nie biorą udziału w plotkach.

Duża część interakcji społecznych w niektórych grupach opiera się na rozmowach o osobach, które nie są obecne w grupie.

Dla wielu jest to forma kontaktu.

Dla nich jest to niekomfortowe.

Nie czują się komfortowo, mówiąc źle o kimś, kto nie potrafi się bronić. Zmieniają temat. Milczą. Bronią nawet osoby nieobecnej.

I to powoduje dyskomfort w grupie.

Nie dlatego, że uważają się za lepszych, ale dlatego, że mają inny kodeks etyki. Jeśli nie mają nic miłego do powiedzenia, wolą milczeć.