Człowiek, którego myślałem, że znam
Osiem lat temu, gdyby ktoś powiedział mi, że znajdę się w takiej sytuacji, nigdy bym w to nie uwierzył.
Kiedy poznałem Bradleya, wydawał się wszystkim, czego szukałem.
Poznaliśmy się na charytatywnej gali organizowanej przez wspólnego znajomego. Impreza odbyła się w eleganckim hotelu w centrum miasta, pełnym żywych rozmów i kieliszków szampana.
Bradley natychmiast przyciągnął uwagę.
Wysoki, charyzmatyczny, z tym swobodnym uśmiechem, który sprawiał, że ludzie czuli się swobodnie.
Opowiadał historie, żartował z każdym i wydawał się tu jak u siebie czuć.
Kiedy podszedł do mnie po raz pierwszy, powiedział:
“Chyba jesteś najciekawszą osobą w tym pokoju.”
Zaśmiałem się.
Patrząc wstecz, zdaję sobie sprawę, że prawdopodobnie często używał tego zwrotu.
Ale w tamtej chwili wywołała u mnie uśmiech.
Rozmawialiśmy prawie godzinę.
Opowiadał o swoich projektach biznesowych, pomysłach inwestycyjnych, ambicjach.
Wyglądało na to, że jest pełne obietnic.
A ja… Byłem gotów uwierzyć w te obietnice.
Więcej na następnej stronie
