I tak będzie zawsze, dopóki będę siedział na tym krześle.
Porozmawiajmy więc o tym, dlaczego jesteśmy tu dzisiaj.
Oskarżoną przede mną jest młoda kobieta, ma 23 lata.
Nazywa się Madison Elizabeth Thornton, urodziła się 12 marca 2001 r. i obecnie mieszka pod adresem 1847 Blackstone Boulevard we wschodniej części Providence.
Jest córką Roberta Thorntona, dyrektora generalnego Thornton Industries, jednej z największych firm deweloperskich w Rhode Island, której wartość przekracza 400 milionów dolarów.
Reklama
Ale ważniejsze od jej nazwiska i pozycji ojca jest to, co zrobiła.
I pozwólcie, że opowiem wam dokładnie, co zrobiła.
Ponieważ nie chodzi tu tylko o łamanie prawa.
Chodzi tu o coś o wiele głębszego.
Trzy miesiące temu, 15 sierpnia 2024 r., około godziny 16:30, ta młoda kobieta jechała swoim samochodem, białym Range Roverem Sportem z 2024 r., o numerze rejestracyjnym TH4582 z Rhode Island, wartym ponad 120 000 dolarów.
Reklama
Jechała samochodem bez nadzoru przez dzielnicę Elmwood w Providence.
I nie chodzi tu tylko o przekroczenie prędkości.
Mówimy o jeździe z prędkością 70 mil na godzinę w strefie ograniczonej do 25 mil na godzinę.
Jechała z prędkością 70 mil na godzinę ulicą Cranston Street, pomiędzy Haskins Avenue i Broad Street.
Jest to dzielnica mieszkalna, w której bawią się dzieci, rodziny wyprowadzają psy na spacer, a osoby starsze przechodzą przez ulicę, aby odebrać pocztę.
Reklama
Ale zrobiło się jeszcze gorzej, dużo gorzej, kiedy zatrzymał ją policjant Daniel Martinez, numer odznaki 347, 18-letni weteran policji Providence na skrzyżowaniu Cranston Street i Haskins Avenue.
Nie okazała skruchy.
Nie okazała zaniepokojenia.
Nie wykazała się nawet podstawową ludzką przyzwoitością.
Zgodnie z raportem policyjnym, który mam przed sobą, numer sprawy PR2024084582, który czytam dosłownie, funkcjonariusz Martinez podszedł do jej samochodu o godzinie 16:37 i zapytał ją, czy wie, dlaczego została zatrzymana.
Reklama
Jej dokładne słowa brzmiały: „Czy wiesz, kim jest mój ojciec? Jest właścicielem połowy miasta.
Mogę mieć twoją odznakę jutro rano.
„Muszę być z tobą szczery.
Kiedy to przeczytałem, musiałem odłożyć te papiery i na chwilę się zatrzymać.
Te aroganckie, lekceważące, pozbawione szacunku słowa mówią mi wszystko, co muszę wiedzieć o tym, z czym mamy tu do czynienia.
Reklama
Nie chodzi tu tylko o przekroczenie prędkości.
Chodzi o osobę, która uważa, że pieniądze, przywileje i nazwisko stawiają ją ponad prawem, ponad konsekwencjami i ponad podstawową ludzką przyzwoitością.
Ale pozwólcie mi kontynuować, bo historia na tym się nie kończy.
Oficer Martinez, będąc profesjonalistą, zachował spokój.
Wyjaśnił, jak poważne było jej naruszenie.
Reklama
Wyjaśnił, że narażała ludzkie życie.
I wiesz, co zrobiła? Zaśmiała się.
Ona naprawdę roześmiała mu się w twarz.
Potem wyjęła swojego iPhone’a i zaczęła go nagrywać, mówiąc, że zamierza uczynić go sławnym, ale z niewłaściwych powodów.
Funkcjonariusz Martinez mógł zaognić sytuację.
Reklama
Mógł pozwolić, by emocje wzięły górę, ale tego nie zrobił.
Pozostał profesjonalistą.
O godzinie 16:49 wystawił jej trzy mandaty.
numery 2428847, 24-28848 i 24-28849 za niebezpieczną jazdę, nadmierną prędkość i stwarzanie zagrożenia publicznego.
Wszystko należycie udokumentował.
Reklama
Tak wygląda dobra praca policjanta.
Ale tutaj sprawa przybiera jeszcze bardziej niepokojący obrót.
Po otrzymaniu pochwał zamieściła wpis na swoim koncie na Instagramie pod nazwą Madison Thornton, które ma ponad 47 000 obserwujących.
Posty te zostały złożone jako dowody od C do G.
Zamieszczała filmy, w których wyśmiewała policjanta Martineza.
Reklama
Ona się z niego naśmiewała.
Wyzywała go od takich określeń jak „Rent a glina” i „Nikt nie jest taki zły”.
Wykorzystała swoją pozycję, aby spróbować upokorzyć urzędnika państwowego, który po prostu wykonywał swoją pracę.
Te posty zostały dodane 15 sierpnia o godzinie 18:22
i 16 sierpnia o 10:15
Reklama
Tylko jeden film został obejrzany ponad 12 000 razy w ciągu 24 godzin.
A potem, i to mnie naprawdę martwi, 3 dni później, 18 sierpnia 2024 roku, o godzinie 14:15, została nagrana przez kamerę dzwonkową Ring należącą do pana.
i Pani
Richard Coleman przy Haskins Avenue 2147 w tej samej dzielnicy Elmwood.
Znów prowadziła samochód nieostrożnie.
Reklama
Ten sam biały Range Rover, tablica rejestracyjna TH4582.
Znak czasowy nagrania wideo wskazuje godzinę 14:15
To samo zachowanie, to samo lekceważenie ludzkiego życia, ta sama arogancja.
Tak jakby to wezwanie, to ostrzeżenie i samo prawo nic dla niej nie znaczyły.
Widzisz, wykonuję tę pracę od 32 lat.
Reklama
Od 1992 roku zasiadam na tym krześle w Sądzie Miejskim w Providence i widziałem, jak nastolatkowie popełniają głupie błędy.
Widziałem młodych ludzi, którzy podjęli złe decyzje, ale okazali szczerą skruchę.
Widziałem, jak ludzie, którzy wyrośli w trudnych warunkach, popełniali błędy w ocenie sytuacji.
I wiesz co? W wielu z tych przypadków okazywałem miłosierdzie.
Dałem drugą szansę.
Reklama
Mam skrócone wyroki.
Zamiast kary więzienia oferowałem prace społeczne, ponieważ wierzę w odkupienie.
Wierzę, że ludzie mogą się zmienić.
Wierzę w moc współczucia.
Ale wierzę też w odpowiedzialność.
Reklama
Wierzę, że działania mają konsekwencje.
I wierzę, że jeśli ktoś zachowuje się w sposób świadczący o całkowitym i zupełnym lekceważeniu bezpieczeństwa innych, prawa i podstawowego szacunku dla drugiego człowieka, to sąd ma obowiązek podjąć działania.
Naszym obowiązkiem jest ochrona społeczności i wysłanie sygnału, że nikt, naprawdę nikt, nie jest ponad prawem.
Teraz pozwólcie, że opowiem o czymś innym, na co zwróciłem uwagę.
Ojciec oskarżonego, Robert Thornton, dyrektor generalny Thornton Industries, firmy będącej właścicielem 17 nieruchomości komercyjnych w centrum Providence i 12 osiedli mieszkaniowych w całym stanie Rhode Island, zatrudniającej ponad 230 osób, próbował wykorzystać swoje wpływy, aby doprowadzić do umorzenia tej sprawy.
Reklama
Między 20 sierpnia a 5 września osobiście odebrałem siedem telefonów do mojej kancelarii.
Otrzymałem cztery listy pisemne.
Do mojego biura przychodziły trzy różne osoby, w tym radny miejski James Patterson z okręgu 3, prawnik Michael Brereslin z firmy Brelin and Associates na Westminster Street, a nawet Samuel Rodriguez, prezes Izby Handlowej Providence.
Wszyscy zasugerowali, że może powinniśmy coś wymyślić, że jego córka wyciągnęła wnioski ze swoich błędów lub że odpowiednim rozwiązaniem byłoby przekazanie znacznej darowizny na rzecz Providence Youth Foundation lub Police Benevolent Association.
Wspominali o kwotach od 50 tys. do 75 tys. dolarów.
Reklama
Pozwólcie, że wyrażę się jasno w jednej sprawie.
Nie obchodzi mnie, ile ktoś ma pieniędzy.
Nie obchodzi mnie, ile budynków posiadają i ile osób zatrudniają.
Nie obchodzi mnie, czy będą chcieli przekazać 50 000 czy 500 000 dolarów.
Pieniądze nie kupią sprawiedliwości w tej sali sądowej.
Reklama
Wpływ nie gwarantuje ulgi w konsekwencjach.
Żadna ilość darowizn, układów ani zakulisowych ustaleń nie zmieni tego, co dzieje się tu dzisiaj, 27 listopada 2024 r., o godzinie 10:15 rano.
Ponieważ to właśnie przychodzi mi na myśl, gdy patrzę na tę sprawę.
Myślę o rodzinach z dzielnicy Elmwood.
Myślę o rodzicach, którzy usłyszeli ryk samochodu pędzącego ulicą Cranston na 70 Meph PH i poczuli, że ich serca przestają bić i zastanawiają się, czy ich dziecko bawi się na zewnątrz.
Reklama
Myślę o 72-letniej Pani.
Dorothy Henderson i jej 74-letni mąż Frank to obydwoje emerytowani nauczyciele z Hope High School, którzy uczyli odpowiednio przez 35 i 38 lat.
Przechodzili przez ulicę, żeby odwiedzić swoją sąsiadkę Margaret Sullivan mieszkającą przy ulicy Cranston 289 15 sierpnia o godzinie 16:33
Musieli wskoczyć z powrotem na krawężnik, bo Madison Thornton nie miał ochoty zwalniać.
Myślę o wszystkich młodych ludziach, którzy obserwują takie sprawy, czekając, aby zobaczyć, czy system sprawiedliwości działa tak samo dla wszystkich, czy też jest inny, jeśli masz pieniądze, twój ojciec wykonuje telefony albo możesz sobie pozwolić na drogich prawników, którzy próbują zastraszyć policjantów.
Reklama
I powiem ci coś jeszcze, o czym myślę.
Myślę o tym, co mogło się wydarzyć.
Jesteśmy bardzo szczęśliwi, naprawdę bardzo szczęśliwi, że nikt nie ucierpiał w tych incydentach.
Ale co by było, gdyby tak było? Co by było, gdyby siedmioletnia Emma Rodriguez bawiła się na podwórku przy Cranston Street 241? Co by było, gdyby 59-letni pan…
Thomas Chen, pracownik poczty od 22 lat, odbierał pocztę o 14:15 tego popołudnia? Co by było, gdyby pani…
Reklama
Henderson chodziła na codzienny spacer na 300 metrów, który odbywa od 10 lat? Wiesz, mam siedmioro wspaniałych wnucząt w wieku od 6 do 16 lat.
Moja najmłodsza wnuczka, Sophia Marie Caprio, ma 6 lat i urodziła się 8 czerwca 2018 roku.
Kiedy myślę o niej bawiącej się w słoneczne dni w sąsiedztwie i o kimś takim jak Madison Thornton jadącym przez tę okolicę z prędkością 110 km/h, całkowicie lekceważąc swoje bezpieczeństwo, to aż mi krew w żyłach cieknie.
Uświadomiło mi to, że nie mówimy tu tylko o wykroczeniach drogowych.
Mówimy o potencjalnej tragedii.
Reklama
Mówimy o życiu, które mogło zostać utracone.
Teraz pozwólcie, że przeczytam wam rekomendację prokuratora.
Zastępczyni prokuratora okręgowego Sarah Chen, która pracuje w biurze prokuratora okręgowego w Providence od dziewięciu lat i prowadziła ponad 327 spraw dotyczących wykroczeń drogowych, przy czym 89% z nich zakończyło się skazaniem, domaga się wysokiej grzywny w wysokości 10 000 dolarów, zawieszenia prawa jazdy na 2 lata, 150 godzin obowiązkowych prac społecznych i kary 90 dni więzienia, aby podkreślić powagę tych przestępstw.
adwokatka reprezentująca oskarżonego, Jennifer Morrison z kancelarii Morrison Legal Group przy North Main Street, jest dobrą prawniczką, która od 15 lat zajmuje się prawem karnym i ukończyła Roger Williams Law School w 2009 r. i prosi o łagodniejszy wyrok.
Podkreśla, że Madison Thornton nie ma wcześniejszej przeszłości kryminalnej.
Reklama
Jej zdaniem wystarczająca byłaby grzywna w wysokości 3000 dolarów i 80 godzin prac społecznych.
Wspomina również, że jej klientka jest młoda, ponieważ w 2019 r. ukończyła Moses Brown School, a w 2023 r. ukończyła Boston University, uzyskując dyplom z marketingu i komunikacji. Twierdzi, że surowy wyrok może zaszkodzić jej przyszłym perspektywom zawodowym.
Wysłuchałem obu argumentów.
Przejrzałem wszystkie dowody.
Przeczytałem raporty policyjne.
Reklama
Przyjrzałem się postom w mediach społecznościowych, szczególnie wpisowi na Instagramie z 15 i 16 sierpnia, na którym Madison zamieściła filmy z podpisem: „Zatrzymał mnie najbardziej żałosny policjant na świecie”.
I serio, ten facet myśli, że może ze mną zadzierać.
Obejrzałem nagranie z dzwonka do drzwi Ring, na którym widać, jak jedzie z nadmierną prędkością.
Brałem pod uwagę wiek oskarżonej (23 lata) i jej pochodzenie.
Rozważyłem wszystko, co należy wziąć pod uwagę w takim przypadku.
Reklama
Ale wciąż wracam do czegoś podstawowego, czegoś, co czasami gubi się w naszym systemie prawnym.
Prawa istnieją nie bez powodu.
Ograniczenia prędkości obowiązują nie bez powodu.
Złamanie tych praw pociąga za sobą pewne konsekwencje, i to nie bez powodu.
A powód jest prosty.
Reklama
Aby chronić ludzi, dbać o bezpieczeństwo naszych społeczności, zagwarantować, że każdy może żyć bez strachu, że czyjeś nieodpowiedzialne zachowanie zniszczy jego życie.
Wiesz, co mnie najbardziej w tej sprawie niepokoi? Nawet nie przekroczenie prędkości, choć to poważna sprawa.
Nie chodzi nawet o nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo.
Chodzi o nastawienie.
To jest arogancja.
Reklama
To całkowity brak zrozumienia, że jej działania mają wpływ na innych ludzi, prawdziwych ludzi z prawdziwymi rodzinami i prawdziwym życiem.
Kiedy patrzę na dowody, kiedy czytam raport policyjny, kiedy widzę te posty w mediach społecznościowych i kiedy oglądam nagranie z dzwonka do drzwi, widzę kogoś, kogo nauczono, może nie wprost, ale poprzez doświadczenie, że konsekwencje go nie dotyczą, że może robić, co chce, że nazwisko jego rodziny lub pieniądze jego ojca zawsze go uratują.
Cóż, nie dzisiaj, nie w tej sali sądowej, nie za mojego nadzoru.
Chcę wyjaśnić coś na temat wydawania wyroków.
Kiedy sędzia wydaje wyrok, nie próbujemy być okrutni.
Reklama
Nie próbujemy niszczyć życia.
Próbujemy robić kilka rzeczy na raz.
Po pierwsze, staramy się ukarać wykroczenie.
Tak, kara jest częścią sprawiedliwości.
Po drugie, staramy się odwieść daną osobę od ponownego popełnienia tego czynu.
Reklama
Po trzecie, staramy się wysłać sygnał innym obserwatorom, że takie zachowanie nie będzie tolerowane.
I po czwarte, i to jest ważne, staramy się chronić społeczność.
W większości przypadków mogę zrównoważyć te cele wyrokiem stanowczym, ale miłosiernym.
wyrok, który jest karą, ale także oferuje drogę do odkupienia.
Ale w tym przypadku mieliśmy wiele naruszeń 15 i 18 sierpnia.
Reklama
Nie odczuwamy żadnego żalu.
Próbowaliśmy zastraszyć oficera Daniela Martineza.
Publicznie drwimy z organów ścigania poprzez posty w mediach społecznościowych, które zobaczyło ponad 12 000 osób.
A co najbardziej niepokojące, mamy powtórkę przestępstwa zaledwie 3 dni po pierwszym incydencie.
To świadczy o tym, że oskarżona albo nie zdaje sobie sprawy z powagi swojego czynu, albo rozumie go doskonale, ale po prostu nie obchodzi jej to.
Reklama
W każdym przypadku jakiekolwiek konsekwencje inne niż poważne byłyby naruszeniem obowiązku ochrony społeczeństwa, spoczywającego na sądzie.
Teraz chcę poruszyć pewną kwestię bezpośrednio.
Są ludzie, którzy będą obserwować, co się tu dzisiaj dzieje, i powiedzą: „Sędzia Caprio jest zbyt surowy.
Jest znany ze swojego współczucia.
Znany jest z tego, że daje ludziom odpocząć.
Reklama
Dlaczego jest w tej sprawie taki twardy? Moja odpowiedź jest prosta.
Współczucie bez odpowiedzialności nie jest w ogóle współczuciem.
To jest umożliwienie.
Kiedy daję komuś ulgę, kiedy zmniejszam wyrok, kiedy okazuję miłosierdzie, to dlatego, że widzę u niego autentyczną skruchę.
Ponieważ widzę kogoś, kto rozumie, co zrobił źle i chce to naprawić.
Reklama
Ponieważ widzę kogoś, kto popełnił błąd, ale nie definiuje go on.
Ale ja tutaj nic takiego nie widzę.
Widzę kogoś, kto uważa, że jest nietykalny.
Widzę kogoś, kto swoimi czynami i słowami pokazał, że nie wyciągnął żadnych wniosków z tego doświadczenia, poza tym, że następnym razem będzie potrzebował lepszych prawników.
I powiem ci coś jeszcze.
Reklama
Obrona wspomniała, że Madison Thornton nie miał wcześniej żadnej karalności.
To prawda.
Nigdy wcześniej nie została aresztowana ani skazana.
Normalnie przemawiałoby to mocno za łagodnością.
Ale wiesz co? Większość 23-latków nie ma przeszłości kryminalnej.
Reklama
To nic specjalnego.
To jest absolutne minimum, jakie musi spełniać przestrzegający prawa obywatel.
Do tej pory nie przyznajemy nagród za niełamanie prawa.
Chcę również odnieść się do argumentu, że jest młoda, urodziła się w 2001 r., i że powinniśmy dać jej szansę na rozwój.
Rozumiem ten argument.
Reklama
Młodzi ludzie popełniają błędy.
Ich mózgi wciąż się rozwijają.
Nie zawsze myślą o konsekwencjach.
Ale tu pojawia się pewien problem.
W wieku 23 lat jesteś już wystarczająco dorosły, żeby głosować.
Reklama
Masz prawo głosować od kiedy ukończyłeś 18 lat.
Jesteś wystarczająco dorosły, aby służyć w wojsku.
Jesteś już wystarczająco dorosły, żeby podpisywać umowy i brać ślub.
Z pewnością jesteś już na tyle dorosły, żeby wiedzieć, że jazda z prędkością 70 mil na godzinę w strefie ograniczonej do 25 mil na godzinę jest niebezpieczna.
Jesteś już wystarczająco dorosły, żeby wiedzieć, że grożenie policjantowi jest złe.
Reklama
Jesteś już wystarczająco dorosły, żeby wiedzieć, że wyśmiewanie kogoś w mediach społecznościowych, które ma 47 000 obserwujących, jest okrutne.
I z pewnością jesteś już wystarczająco dorosły, żeby wiedzieć, że jeśli przyłapią cię na robieniu czegoś złego 15 sierpnia, nie popełniasz tego samego błędu trzy dni później, 18 sierpnia.
Nie chodzi tu o to, że młoda osoba popełnia niewinny błąd.
To opowieść o osobie, którą wychowano w przekonaniu, że zasady jej nie obowiązują.
Jeśli ten sąd nie zainterweniuje, jeśli nie wyślemy teraz jasnego i jednoznacznego sygnału, obawiam się, co może się wydarzyć następnym razem, bo taki następny raz na pewno nastąpi.
Reklama
Ludzie z takim nastawieniem, z takim poziomem arogancji, nie zatrzymują się, dopóki coś ich do tego nie zmusi.
Dużo myślałem o tym, jak w tym przypadku wygląda sprawiedliwość.
I doszedłem do pewnego wniosku.
Sprawiedliwość nie polega tylko na ukaraniu Madisona Thorntona.
Chodzi o ochronę przyszłych ofiar.
Reklama
Chodzi o wysłanie wiadomości do wszystkich młodych ludzi, którzy uważają, że nazwisko stawia ich ponad prawem.
Chodzi o oczyszczenie z zarzutów funkcjonariusza Daniela Martineza, który po prostu wykonywał swoją pracę, a za to był narażony na obelgi i upokorzenia.
Chodzi o przywrócenie wiary w nasz system.
Wiara, która mogła zostać zachwiana przez zbyt wiele spraw, w których bogaci oskarżeni wychodzą z tego cało.
Oto więc, co postanowiłem.
Reklama
Chcę, żebyś zrozumiał, że poświęciłem temu dużo myśli.
Rozważyłem każdy argument oskarżenia i obrony i modliłem się nad tym, ponieważ tego typu decyzje nie są łatwe.
W związku z zarzutem jazdy w stanie nietrzeźwości z dnia 15 sierpnia 2024 r., numer sprawy 2428847, skazuję Pana na karę o maksymalnej karze przewidzianej w Rhode Island General Law 1191.
Oznacza to 90 dni pobytu w zakładzie karnym dla dorosłych, więzieniu stanowym przy Howard Avenue, tutaj w Cranston.
pod zarzutem próby zastraszenia funkcjonariusza organów ścigania na podstawie art. 11 do 37-7 ogólnego prawa stanu Rhode Island.
Reklama
Dodaję kolejne 60 dni kary, które będą odsiedziane kolejno, a nie jednocześnie, za dodatkowy zarzut nieostrożnej jazdy z drugiego zdarzenia, które miało miejsce 18 sierpnia 2024 r.
Skazuję cię na kolejne 90 dni, również następujących po sobie.
Razem to 240 dni i 8 miesięcy.
Tym razem będziesz odbywać służbę w oddziale kobiecym zakładu karnego dla dorosłych.
Zarządzam, aby nie było żadnych przedterminowych zwolnień za dobre sprawowanie, żadnych programów zwolnienia warunkowego i żadnych specjalnych przywilejów.
Reklama
Będziesz odsiadywać swój wyrok tak jak wszyscy inni.
Data złożenia raportu to 2 grudnia 2024 r. o godzinie 9:00.
Ponadto nakładam karę pieniężną w wysokości 15 000 dolarów, którą należy uiścić w całości w ciągu 60 dni, do 26 stycznia 2025 r.
Zanim ktoś powie, że to za dużo albo za mało, pozwólcie, że wyjaśnię, na co idą te pieniądze.
Zostanie podzielony równo na trzy części.
Reklama
5000 dolarów zostanie przekazane na Fundusz Pomocy Ofiarom Niebezpiecznej Jazdy w Rhode Island.
5000 dolarów zostanie przekazane na program edukacyjny „Bezpieczne ulice” w szkołach publicznych Providence, a 5000 dolarów zostanie przeznaczone na wsparcie programów szkoleniowych i działań na rzecz społeczności prowadzonych przez policję Providence.
Zawieszam również Twoje prawo jazdy, numer rejestracyjny stanu Rhode Island T5847239, na okres 3 lat.
Nie jeden rok, nie dwa lata, lecz trzy pełne lata, zaczynające się dziś, 27 listopada 2024 r., i kończące się 27 listopada 2027 r.
Po upływie tego okresu będziesz musiał ponownie przystąpić do egzaminu pisemnego i praktycznego.
Reklama
Będziesz również zobowiązany do ukończenia kompleksowego kursu bezpiecznej jazdy trwającego co najmniej 30 godzin.
Ponadto będziesz zobowiązany/a do wykonania 200 godzin prac społecznych, w szczególności w oddziale organizacji Mothers Against Drunk Driving w Rhode Island lub w centrum urazowym szpitala Rhode Island Hospital, gdzie będziesz pomagać rodzinom ofiar wypadków drogowych.
Chcę, żebyś zobaczył na własne oczy prawdziwe konsekwencje nieostrożnej jazdy.
Nakazuję również, aby przez cały okres zawieszenia prawa jazdy zakazano Ci prowadzenia jakichkolwiek pojazdów mechanicznych.
Jeśli w tym czasie zostaniesz przyłapany na prowadzeniu pojazdu, grożą Ci dodatkowe zarzuty karne i co najmniej dodatkowy rok więzienia.
Reklama
Żadnych wyjątków.
Widzę szok na twarzach osób obecnych na sali sądowej.
Niektórzy z Was pewnie myślą, że jestem zbyt surowy.
Niektórzy z Was pewnie myślą, że nie jestem wystarczająco surowy.
Ale pozwólcie, że wyjaśnię, dlaczego podjąłem taką decyzję.
Reklama
Madison Thornton musi zrozumieć, że jej czyny mają konsekwencje.
Rzeczywiste konsekwencje.
Nie są to konsekwencje, które firma jej ojca, warta 400 milionów dolarów, może cofnąć.
Nie są to konsekwencje, które jej prawnicy mogą obrócić w nicość.
Prawdziwe, namacalne konsekwencje, które wpłyną na jej życie.
Reklama
Osiem miesięcy w dywizji kobiet w ACI to długi okres czasu.
Wystarczająco długo, żeby pomyśleć.
Wystarczająco długi, żeby zrozumieć, co zrobiłeś.
To wystarczająco długo, by mieć nadzieję, że staniesz się odmienioną osobą, ale nie na tyle długo, by zniszczyć twoje życie.
Wyjdzie na wolność w sierpniu 2025.
Reklama
Nadal będzie miała 24 lata.
Będzie miała jeszcze całe życie przed sobą.
Nadal może chodzić do szkoły, robić karierę i stać się produktywnym członkiem społeczeństwa.
Ale musiała się tego nauczyć i musiała to zrobić teraz, zanim jej arogancja i lekkomyślność kogoś zabiją.
Bo nie ma co się mylić, właśnie w tym kierunku to zmierzało.
Reklama
Wolałbym, żeby siedziała w więzieniu osiem miesięcy i była na mnie zła, niż żeby resztę życia spędziła ze świadomością, że zabiła 7-letnią Emmę Rodriguez i 72-letnią Dorothy Henderson, bo uważała, że te są zbyt ważne, by przestrzegać zasad.
Zawieszenie prawa jazdy na okres trzech lat ma być skuteczne, zwłaszcza w stanie Rhode Island, gdzie transport publiczny jest ograniczony.
Jazda samochodem to przywilej, który często bierzemy za oczywistość, nie jest to jednak nasze prawo.
To przywilej, który wiąże się z odpowiedzialnością.
A jeśli ktoś nadużywa tego przywileju w tak rażący sposób, jak zrobił to Madison Thornton, powinien go utracić na dłuższy czas.
Reklama
Jeśli chodzi o grzywnę w wysokości 15 tys. dolarów i 200 dolarów prac społecznych, mają one na celu zapewnienie, że z tej negatywnej sytuacji wyniknie coś pozytywnego.
Pieniądze te pomogą ludziom poszkodowanym w wyniku nieostrożnej jazdy.
Mam nadzieję, że praca społeczna otworzą jej oczy na prawdziwy ludzki koszt zachowań takich jak jej.
Wiem, że niektórzy powiedzą: „Robię z niej przykład ze względu na to, kim jest jej ojciec.
„I wiesz co? Mają częściowo rację.
Reklama
Podaję przykład, ale nie ze względu na to, kim jest jej ojciec.
Podaję przykład, ponieważ ona zdecydowała się być tym, kim chce.
Z powodu arogancji, jaką wykazała, pogardy, jaką okazywała oficerowi Martinezowi i zagrożenia, jakie stwarzała dla niewinnych ludzi.
Gdyby to było pierwsze wykroczenie, gdyby okazała skruchę, przeprosiła, nie opublikowała tych filmów i nie zrobiła tego ponownie 3 dni później, cóż, wtedy rozmawialibyśmy zupełnie inaczej.
Prawdopodobnie ukarałbym ją grzywną w wysokości 2000 dolarów, zobowiązał do 50 godzin prac społecznych, zawiesił na 6 miesięcy i dał surowe ostrzeżenie.
Reklama
Ale tak się nie stało.
To, co się wydarzyło, było przejawem arogancji i poczucia wyższości, który szczerze mnie obrzydza.
Robię to zbyt długo, by teraz udawać, że klepnięcie w nadgarstek zmieni moje nastawienie.
Czasami ludzie muszą ponieść realne konsekwencje, aby zrozumieć, że ich działania mają znaczenie.
Chcę powiedzieć coś rodzicom obserwującym tę sprawę.
Reklama
Niezależnie od tego, czy jesteś tutaj w Providence, czy oglądasz program na YouTube, czy też jutro czytasz gazetę, proszę, naucz swoje dzieci, że każdy zasługuje na szacunek.
Naucz ich, że policjanci to ludzie wykonujący trudną pracę.
Naucz ich, że pieniądze i status nie czynią cię lepszym od innych.
Bo jeśli nie nauczysz ich tych lekcji, jeśli pozwolisz im dorastać w przekonaniu, że są ponad wszystko, zawiedziesz ich.
Narażasz ich na bardzo bolesny upadek.
Reklama
A kiedy upadek nadejdzie, kiedy staną na sali sądowej, takiej jak ta, naprzeciwko sędziego takiego jak ja, będzie już za późno, by cofnąć lata złych lekcji.
Nie wiem, jaki rodzaj wychowania doprowadził do takiego zachowania Madison.
Nie zamierzam oceniać sposobu wychowania Roberta i Patricii Thornton.
Powiem jednak jedno: gdyby moje dziecko zachowywało się tak, jak oskarżony, gdyby rozmawiało w ten sposób z funkcjonariuszem Martinezem, byłoby mi wstyd.
Byłoby mi przykro.
Reklama
I zdecydowanie popieram wszelkie konsekwencje, które mogłyby pomóc im stać się lepszymi ludźmi.
Zanim zakończę, chcę coś powiedzieć Madison.
Masz 23 lata.
Jesteś młody.
Masz całe życie przed sobą.
Reklama
To nie musi Cię definiować.
Za osiem miesięcy, w sierpniu 2025 roku, będziesz mógł wyjść z tego ośrodka i podjąć decyzję.
Możesz wybrać bycie zgorzkniałym i złym.
Możesz zrzucić winę na mnie, na system lub na oficera Martineza.
Albo możesz wyciągnąć z tego wnioski.
Reklama
Możesz zdecydować się na zrozumienie, że się myliłeś.
Możesz zdecydować, że staniesz się lepszym człowiekiem.
Możesz wykorzystać to doświadczenie, aby rozwinąć empatię i pokorę.
Możesz zdecydować się spędzić resztę swojego życia, upewniając się, że nikt inny nie będzie musiał przechodzić przez to, co mogło się wydarzyć.
Mam nadzieję, że podejmiesz właściwą decyzję.
Reklama
Naprawdę tak uważam, bo nie chcę, żebyś za 5 czy 10 lat znów tu trafił i musiał stawiać czoła jeszcze poważniejszym zarzutom.
Nie chcę czytać w gazecie, że w końcu spowodowałeś ten wypadek albo w końcu kogoś skrzywdziłeś.
Chcę wierzyć, że możesz się zmienić.
Ale zmiana ta musi zacząć się od odpowiedzialności.
Trzeba zacząć od zaakceptowania, że to co zrobiłeś było złe.
Reklama
Na początek trzeba zrozumieć, że to zdanie nie oznacza, że jestem złośliwy.
Chodzi o sprawiedliwość i ochronę społeczności.
I tak, chodzi o to, aby dać ci sygnał ostrzegawczy, który może uratować ci życie.
Masz prawo odwołać się od tego wyroku do Sądu Najwyższego stanu Rhode Island w ciągu 30 dni.
Mecenas Morrison wyjaśni tę procedurę, ale chcę, aby wiedzieli Państwo, że dołożyłem wszelkich starań, aby sformułować ten wyrok w sposób zgodny z prawem, i jestem przekonany, że wytrzyma on każdą apelację.
Reklama
Chciałbym również przekazać coś oficerowi Danielowi Martinezowi.
Panie oficerze, dziękuję za 18 lat służby.
Dziękujemy za profesjonalizm w poradzeniu sobie z trudną sytuacją 15 sierpnia.
Dziękuję, że nie pozwoliłeś, aby zachowanie Madison Cię sprowokowało.
Jesteś dokładnie takim policjantem, jakiego potrzebujemy w naszej społeczności, a Sąd Miejski w Providence docenia Twoją postawę.
Reklama
Mam nadzieję, że dla wszystkich obecnych na sali sądowej i tych, którzy obserwują wydarzenia z daleka, będzie to stanowić przypomnienie.
Prawo dotyczy wszystkich.
Sprawiedliwość nie zwraca uwagi na bogactwo, status i powiązania rodzinne.
W tej sali sądowej przy Doran Street 25 traktujemy każdego z szacunkiem, ale wymagamy od każdego odpowiedzialności.
Jeśli jesteś młodą osobą, wyciągnij z tego wnioski.
Reklama
Zrozum, że Twoje wybory mają konsekwencje.
Jeśli jesteś rodzicem, potraktuj to jako okazję do nauki.
A jeśli jesteś osobą z pewnymi przywilejami w życiu, pamiętaj, że te przywileje wiążą się z obowiązkami.
Nie dają one prawa do złego traktowania innych.
Powinny one uświadomić Ci Twoje obowiązki wobec społeczeństwa.
Reklama
Rozprawa sądowa zostaje odroczona.
Oskarżona, Madison Elizabeth Thornton, zostanie natychmiast tymczasowo aresztowana w celu odbycia kary.
Baleiff proszę kontynuuj.
