“Ellis i Margaret Vancraftoft – na zawsze w naszych sercach.”
Nie było długich wyjaśnień, tylko ciche uznanie, że społeczność czasem potrafi nauczyć się naprawiać własne błędy.
Pokolenia później dzieci z Gór Ozark wciąż słyszały tę historię w zimne zimowe noce, gdy wiatr wiał przez grzbiety. Jednak nie opowiadano już jako przerażającą historię, lecz jako przypomnienie, że prawda, nawet jeśli zakopana przez lata, może w końcu wzbudzić współczucie.
A każdej wiosny, na działce, gdzie kiedyś stał stary dom, kwiaty pojawiały się ponownie – mały znak, że nawet po najciemniejszych latach życie i nadzieja mogą powrócić.
