Zwróciła się do oficerów z wyrachowaną oburzeniem. “Ten człowiek to przestępca, który próbuje się uratować.”
“A ty jesteś mordercą, który próbuje wyglądać na bogatego,” powiedziałem.
Jego wzrok nagle padł na mnie.
Podsłuchowałem telefon.
Jej głos rozbrzmiał echem przez głośniki sali konferencyjnej, nagrany dziesięć minut wcześniej, gdy myślała, że słucha tylko jej rodzina.
“Daniel był słaby. Kierowca był lekkomyślny. Gdyby dobrze wykonywał swoją pracę, nie negocjowalibyśmy z kobietą o złym życiu. »
Cisza.
Wspaniała, ostateczna cisza.
Victor mruknął: “Mamo… »
Evelyn uderzyła go tak mocno, że przechyliła głowę na bok.
“Idiota,” syknęła. “Mówiłeś, że to nieszkodliwe.”
Podszedłem, a laska odbijała się echem od marmuru.
“To był twój błąd,” powiedziałem. “Oceniłeś mnie po moim krwawieniu.”
Victor próbował uciec.
Zrobił sześć kroków, zanim funkcjonariusz przycisnął go do szklanej ściany i zakutał kajdankami. Evelyn nie ucieka. Siedziała tam, jakby więzienie było niezręcznym spotkaniem, które postanowiła znieść.
Gdy przechodziła przede mną, pochyliła się w moją stronę.
“Zawsze będziesz sama.”
Po raz pierwszy od śmierci Daniela jego słowa mnie nie zraniły.
“Nie,” powiedziałem. “Będę wolny.”
Procesy trwały osiemnaście miesięcy.
Victor zgodził się na układ, ale stracił kontrolę, gdy śledczy odkryli ukryte konta w Singapurze. Evelyn odrzucała wszystkie propozycje, grała komedię żałoby przed ławą przysięgłych i nazwała mnie chciwą aktorką.
Następnie prokurator opublikował nagranie Daniela.
Ława przysięgłych uznała ją za winną po czterech godzinach.
Voss Meridian zawalił się, a następnie został odbudowany pod nadzorem sądowym. Skorumpowani władcy upadli razem z nią. Ofiary ich niebezpiecznych planów otrzymały odszkodowanie za skonfiskowane mienie. Fundacja Daniela – ta, którą razem stworzyliśmy – finansowała pomoc prawną dla rodzin złamanych przez wpływowe osoby.
